Historie

Voordat het ‘Franciscus Ziekenhuis’ werd opgericht was er in Roosendaal een ziekenhuis en pension voor ouderen,  ‘Charitas’ genaamd, dat rond 1905 was opgericht. Er kwamen meer patiënten en het ziekenhuis verouderde. De behoefte ontstond aan een nieuw ziekenhuis. In 1951 werd besloten onderzoek te doen naar de ziekenhuissituatie in Roosendaal. Er werd onderzocht waar een eventueel nieuw ziekenhuis zich zou moeten vestigen en welke afdelingen en functies het ziekenhuis zou moeten krijgen. Naar aanleiding van dit onderzoek werd besloten over te gaan tot de bouw van een nieuw ziekenhuis, het huidige Franciscus Ziekenhuis.

Oprichtingsfase
In 1951 werd de Stichting Rooms Katholiek Ziekenhuis St. Franciscus opgericht. De stichting kreeg de volgende opdracht: ‘Het maken van een ziekenhuis voor circa 300 bedden met een toekomstige uitbreidingsmogelijkheid tot 600 bedden.’ ‘Het ziekenhuis dient ter vervanging van het bestaande Charitas Ziekenhuis. Op 28 februari 1960 werd goedkeuring tot het bouwen van een ziekenhuis met 300 bedden verleend door de Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid. De officiële opening van het Franciscus Ziekenhuis vond op 3 november 1968 plaats.

Groeifase 1968-1980
De groeifase van het Franciscus Ziekenhuis kenmerkt zich door uitbreidingen op zowel bouwkundig als specialistisch gebied. Ontwikkelingen in de gezondheidszorg vinden in snel tempo plaats. Door lange procedures en bouwtijden is een ziekenhuis bij oplevering op een aantal punten al verouderd. Het oorspronkelijke bouwplan van het Franciscus Ziekenhuis was op het tijdstip van realisatie al tien jaar oud. Om deze reden ontstonden korte tijd na oprichting en in gebruik name van het ziekenhuis plannen voor uitbreiding. In het structuurplan werden in grote lijnen de ontwikkelingen voor de komende tien jaren vastgelegd. Door de komst van de medische techniek ontwikkelen bepaalde afdelingen zich in snel tempo. In 1971 vindt daarom uitbreiding van polikliniek en röntgen- en operatieafdeling plaats. Het aantal medisch specialisten en nieuwe functies groeit in deze jaren in snel tempo. Het ‘Franciscus Ziekenhuis’ besluit de maatschappen KNO, Interne Geneeskunde, Orthopedie en Chirurgie uit te breiden. Nieuwe specialismen als Dermatologie, Cardiologie, Urologie, Neurologie en Farmacie worden in het ziekenhuis ondergebracht .

Verbredingsfase 1980-2000
Het Franciscus Ziekenhuis heeft zich verbreed door de zorg zowel inhoudelijk als procesmatig te verbeteren. Deze verbetering is aangebracht door samenwerking met partners als verpleeghuisorganisaties in de regio onder het motto ‘Evenwichtiger positioneren in de regio’. Het ‘evenwichtiger positioneren in de regio’ heeft het ziekenhuis gerealiseerd door het sluiten van samenwerkingsverbanden in twee richtingen, namelijk horizontaal en verticaal.

De verticale samenwerking oftewel ketenzorg is gericht op het structureren van de samenwerking tussen het ‘Franciscus Ziekenhuis’, verpleeg- en verzorgingshuizen, huisartsen en thuiszorg. Door middel van deze samenwerkingsverbanden wordt het zorgproces geoptimaliseerd en ervaren patiënten de overgang tussen verschillende zorgverleners minder als een overgang of verstoring. Om de tevredenheid van de patiënt te verhogen was verbetering van de voor- en nazorg van ketenpartners nodig om zo een optimale behandeling rond diagnose- en patiëntengroepen te kunnen bieden.

De horizontale samenwerking is gericht op het versterken van het medisch specialistisch bedrijf van het Franciscus Ziekenhuis. Deze samenwerking was essentieel om voldoende schaalgrootte te creëren en functies binnen de superspecialisatie uit te kunnen oefenen. Het ‘Franciscus Ziekenhuis’ heeft samenwerkingsverbanden gesloten met organisaties als Ziekenhuis Lievensberg, Amphia Ziekenhuis, kankercentra en diverse verpleeg- en verzorgingshuizen.

Volwassenheidsfase vanaf 2000
De afgelopen jaren heeft het Franciscus Ziekenhuis zich deels in de volwassenheidsfase bevonden. Het beschikt over specialismen en faciliteiten om patiënten zo goed mogelijk te behandelen en te verzorgen. Het ziekenhuis is in staat haar verzorgingsgebied zo optimaal mogelijk te bedienen. De continuïteit van de organisatie is gewaarborgd. Door de ingevoerde marktwerking in de zorg staat het Franciscus Ziekenhuis aan de vooravond van tal van nieuwe ontwikkelingen.

Onder één dak
In 2010 is het Poortgebouw geopend, wat zich bevindt op het voorterrein van het Franciscus Ziekenhuis. Hierin is de Spoedeisende Hulp van het ziekenhuis gevestigd. Daarnaast hebben ook de Huisartsenpost, een Poliklinische Apotheek voor overdag, de Dienstapotheek voor de overige uren, het Centrum voor Verloskunde Roos, Thuiszorg West-Brabant, Huidpunt: praktijk voor huid- en oedeemtherapie, Kraamcentrum DAT en Stichting Groenhuysen hun intrek in het gebouw genomen.

Het Poortgebouw heeft efficiencyverbetering tot gevolg. Patiënten kunnen na een bezoek aan de polikliniek, na ontslag uit de kliniek of na een bezoek aan de Huisartsenpost nu meteen hun medicijnen ophalen. Huisartsen en specialisten kunnen elkaar gemakkelijk en snel raadplegen. Ook de samenwerking tussen verloskundigen en gynaecologen is intensief omdat zij dicht bij elkaar zitten en een gezamenlijk beleid voeren.


Organisatie
Vanaf de oprichting tot 1 januari 1996 kende het ziekenhuis een centrale organisatiestructuur. De verantwoordelijkheden lagen ‘hoog’ in de organisatie. Medisch specialisten werden niet of nauwelijks betrokken bij tactische en operationele beslissingen. De directie had een grote ‘span of control’, dit betekende dat de directie de aansturing had over de afdelingen.

Na 1996 werd gekozen voor een decentrale organisatiestructuur. Door die keuze kwamen verantwoordelijkheden en bevoegdheden zo dicht mogelijk bij de werkplek te liggen. De medisch specialisten worden tegenwoordig betrokken bij strategische, tactische en operationele beslissingen. De organisatie kenmerkt zich door samenwerking en overleg tussen de verschillende disciplines binnen het ziekenhuis. De stijl van leidinggeven is gericht op beoordeling op van tevoren vastgestelde doelen en hieruit geformuleerde resultaten. De managementstijl van intergraal management, gekenmerkt door afstemming tussen beleidsgebieden, is zowel op strategisch, tactisch als operationeel niveau te herkennen.